لیفان X50، گامی سترگ از سازنده‌ای کوچک

تنها این را می‌توان گفت که این کار شدنی ست و نخستین گام هم در این راه، رهایی از نگرش‌های بسته، انحصارطلبانه و تا حدی متوهمانه حاکم بر خودروسازی‌مان و نیز جایگزینی‌شان با رویکردی بازتر، مدرن‌تر و علمی‌تر می‌باشد. و تازه این، اولین و مهم‌ترین گام است که در غیابش، انجام هر عملی حکم گره زدن بر باد را دارد. نکته مهم دیگری هم که در این میان نباید فراموش شود و البته خارج از دایره اختیارات مدیران خودروسازی ماست، تحریم‌های ظالمانه غرب است که بدون رفع آن، اجرای هر برنامه مدونی سخت چالش‌برانگیز خواهد بود.

در این میان، چینی‌ها که هنوز حکم شاگردانی را دارند که در محضر اساتید خویش مشغول یادگیری و تلمذند، سعی دارند که بر این پندار و آرزو، جامه عمل بپوشاندند. به همین خاطر هم است که سخت جویای علائق و سلایق ما مردمان هستند تا بلکه هر چه بیشتر ما را خاطرخواه و هواخواه خود سازند. اما آیا آن‌ها موفق هم خواهند شد؟ شاید، ولی این مهم، منوط به آن است که رضایت ما و دیگر جهانیان را به خود جلب نموده و به بازیگری جدی و سترگ مبدل شوند. اگر آن‌ها روزی توانستند همچون همتایان غربی و شرقی خویش قله‌های موفقیت را فتح نموده و در کیفیت نام‌آور گردند، تازه در آن هنگام می‌توانند از کسوت شاگردی خارج شده و ردای استادی را بر تن کنند، پس تا رسیدن به آن لحظه خاص باید سخت و بی‌وقفه تلاش نمایند و چینی‌ها هم تا به امروز نشان داده‌اند که شاگردان کوشا و زیرک مکتب خودروسازی هستند. خودروسازان ایرانی می‌توانند از این شاگردان زیرک درس‌های بسیاری بیاموزند. بگذریم!

چند صباحی است خودروی لیفان X50 روانه بازار کشورمان شده و ثبت‌نام از متقاضیان این خودرو آغاز شده است. به بهانه وقوع این امر، مطالب مختصری را به رشته تحریر درآوردیم که در ذیل تقدیمتان می‌کنیم.

نمای ظاهری
مدل X50، از جدیدترین محصولات لیفان به شمار آمده و در اکتبر سال 2014 میلادی روانه بازار گردید. خودروی مذکور از پلت فرمی همسان با لیفان 530 برخوردار بوده و شاسی آن نیز توسط شرکت بریتانیایی MIRA توسعه و تکوین یافته است. این خودرو در همان کلاسی طبقه‌بندی می‌شود که خودروهایی همچون رنو کپچر، ب‌ام‌و X1 و یا پژو 2008 در آن جای دارند؛ خودروهایی که نه کراس‌اوور هستند و نه هاچ‌بک! اما علیرغم همه این صحبت‌ها، لیفان این خودرو را با کد X تعریف نموده است که معرف خودروهای کراس‌اوور این شرکت است. بگذریم!

همان‌طور که پیش از این هم گفته شد، چند سالی است که اکثر سازندگان چینی از طراحی‌های ناشیانه، نامأنوس و حتی زشت! گذر نموده و در این مورد، از آخرین متدهای روز دنیا مدد می‌گیرند. از همین رو، طراحی این خودرو هم کاملاً مطابق با استانداردهای نوین جهانی صورت پذیرفته است. جلوپنجره آن در مقایسه با دیگر همتایان چینی‌اش، بسیار موشکافانه و ظریف طراحی شده و علاوه بر آن، در نمای جلو، ترکیب نوارهای LED به همراه چراغ‌های بادامی‌شکل و نیز دیفیوزر نقره‌ای‌رنگ، جلوه‌ای گیرا و جذابی را برای آن به ارمغان آورده است. این همان نکته‌ای است که مورد توجه برخی از وب‌سایت‌های چینی هم واقع شده و به همین خاطر هم است که این دست از رسانه‌ها، طراحی این خودرو را گامی بزرگ برای سازنده‌ای همچون لیفان قلمداد می‌کنند، شرکتی که پیش از این، بدترین شبیه‌سازی‌ها را انجام می‌داد؛ نمونه بارزش هم خودروی لیفان 320 می‌باشد که به‌تمامی از خودروی مینی کپی شده است.

طراحی نمای عقب این خودرو از شباهت‌های بسیاری با مدل‌های روز اروپایی و من‌جمله آلفا رومئو، برخوردار است. دیفیوزر نقره‌فامی هم در زیر سپر عقب آن جای گرفته که به زیبایی این بخش بسیار مدد رسانده است. علاوه بر این، یک باربند هم در بالای سقف آن قرار دارد که وجود آن در بازار چین امر حیاتی به شمار می‌آید چون بنا بر برخی نوشته‌ها، هیچ فرد چینی حاضر نیست خودروی کراس‌اووری را خریداری کند که فاقد باربند باشد! در حال حاضر لیفان X50، رقیب محصولاتی همچون هاوال H1 و جک S3 به شمار می‌آید (در بازار چین).

کابین
درون این خودرو با بینش نوگرایانه ای طراحی شده و از ارگونومی مناسبی نیز بهره می‌برد. همچنین، قطعات آلومینیمی متعددی هم در جای‌جای کابین آن دیده می‌شود. همچون اکثر خودروهای چینی، جنس مواد به کار رفته در داشبورد آن از پلاستیک سخت است که با نیم‌نگاهی به بهای این خودرو، این مورد تاحدی قابل توجیه است.

بیش از هر چیز، این زمینه قرمز رنگ نمایشگرهای پشت فرمان آن است که توجهات را بیش از پیش به خود معطوف می‌کند و نکته جالب اینجاست که نور پس‌زمینه‌ای هم که از قطعات درون کابین ساطع می‌شود نیز بدین رنگ است. دیگر بخش‌های کابین را نیز، کمابیش پلاستیکی‌های سخت مشکی فرا گرفته‌اند. صفحه لمسی بزرگی در میانه داشبورد آن جای گرفته که اندازه آن از نمونه به کار رفته در فورد کوگا (KUGA) هم بزرگ‌تر است.

از آنجایی که فلسفه طراحی این خودرو کسب حداکثر فضای داخلی به ازای مینیمم فضای خارجی بوده است، علیرغم ابعاد کوچک بدنه، فاصله بین دو محور عقب و جلوی آن کاملاً متناسب است و به همین لحاظ نیز، از فضای جاداری برخوردار است. از طرف دیگر، جهت رفاه حال بیشتر سرنشینان، تعداد 21 عدد محفظه جهت حمل بار و قرارگیری اشیاء در نقاط گوناگون آن تعبیه شده است تا راکبین این خودرو بتوانند با خاطری آسوده بار و وسایل همراه خود را در آن‌ها جای دهند. بنا به ادعای شرکت لیفان، در صورت برداشته صندلی‌های عقب این خودرو، حتی می‌توان یک یخچال کوچک و یا مبلمان خانه را نیز با آن جابه‌جا نمود!

ایمنی
بنا به ادعای وب‌سایت این شرکت، در بیش از 42 درصد از بدنه این خودرو، ورق‌های فولادی با استحکام بالا (HIGH-STRENGHTH STEEL PLATE) به کار رفته است. از طرف دیگر، این خودرو از 2 کیسه ایمنی هوا به‌طور استاندارد برخوردار است که در مدل‌های فول، این تعداد به 6 عدد افزایش می‌یابد. همچنین طیف وسیعی از سامانه‌های ایمنی اعم از ABS،EBD،BA،ESP،TCS و.. بر روی آن نصب گردیده که شاید در خودرویی با بهایی مشابه ،کم‌نظیر باشد. در ضمن، تمامی این سیستم‌های ایمنی هم توسط شرکت بوش آلمان طراحی شده‌اند.

پیشرانه و سیستم انتقال قدرت

پیشرانه به‌کاررفته در این خودرو 4 سیلندر بوده و 1.5 لیتر حجم دارد و مجهز به تکنولوژی هوشمند زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌ها (VVTI) می‌باشد، توان خروجی آن نیز معادل 102 اسب‌بخار و گشتاورش هم برابر با 133 نیوتن‌متر است. بی‌تعارف باید گفت که این موتور چندان قوی نیست و نمی‌تواند رضایت خاطر بیشتر هم‌وطنانمان را فراهم کند، اما درعین‌حال، این نکته را هم نباید از یاد برد که این خودرو از کشوری می‌آید که در آن مصرف سوخت و هزینه‌های مربوطه، اولویت اصلی مشتریان جهت خرید یک خودروی نوست و ساکنان آن سرزمین برخلاف برخی از هم‌وطنان، موتورهای کم‌حجم و کم‌مصرف را بیشتر می‌پسندند. به همین سبب هم است که اکثر خودروهای ارائه شده در بازار چین از پیشرانه‌های کم‌حجمی برخوردارند. بگذریم!

این خودرو همانند بیشتر هم‌قطاران چینی خود از فنربندی نرمی برخوردار است و ترمزهای آن که در تمامی چهار چرخ از نوع دیسکی است، از عملکرد مناسبی بهره می‌برند. البته در این بین نباید فرمان برقی این خودرو را هم از یاد برد که از کارکرد بسیار نرم و روانی برخوردار است و می‌تواند مددکار راننده در سخت‌ترین شرایط ترافیکی باشد. سیستم انتقال قدرت به‌کاررفته در این خودرو، از نوع 5 سرعته دستی و یا جعبه‌دنده خودکار (CVT) است، که در کشور ما هر دو نوع آن عرضه خواهد شد.

جمع‌بندی نهایی
با توجه مطالب فوق و با نگاهی به بهای این خودرو، که حول‌وحوش 50 میلیون تومان است، می‌توان آن را گزینه مناسبی برای بیشتر اقشار جامعه و به‌خصوص خانواده‌های کوچک برشمرد، این خودرو کمابیش همان ویژگی‌ها و مختصاتی را داراست که یک فرد عیالوار به دنبال آن است، چون علاوه بر زیبایی، از فرمان و فنربندی بسیار نرمی هم برخوردار بوده و به اندازه کافی نیز جادار می‌باشد. اما در مقابل، این خودرو گزینه نه چندان مناسبی برای عاشقان سرعت و شتاب است، چون فلسفه ساخت آن چیزی دیگری بوده و برای این مقصود زیاد مناسب نیست. این مینی کراس‌اوور برای آمدوشد روان‌تر در شهرها و مکان‌هایی مناسب است که از جاده‌ها و مسیرهای مواصلاتی نسبتاً ناهمواری برخوردارند و احیاناً در آن مسیرها خودروهای سدان و یا هاچ بک‌ها چندان جوابگو نیستند. از همین روست که ارتفاع این خودرو نسبت به سواری‌ها چند سانتی‌متری بالاتر آمده است و البته این لزوماً به معنای مالکیت خودرویی با قابلیت‌های آفرودی هم نیست.

در داخل کشورمان تنها رقیب این خودرو، هاوال M4 می‌باشد که در حال حاضر از حضور بسیار کمرنگی در بازار برخوردار است.