بررسی تخصصی هیوندای توسان N Line جدید

توسان N Line دومین خودروی هیوندای پس از i30 است که دارای چنین پکیجی می‌باشد. این خودرو دنباله‌روی رقبا در تولید مدل‌های اسپرت‌تری همچون فولکس‌واگن تیگوان R-Line، فورد کوگا ST-Line و رنو کجار GT Line می‌باشد.

توسان هم همانند این خودرو از برخی قطعات اسپورت سود برده اما خب خبری از ارتقای فنی و عملکردی نبوده است. توسان N Line قیمت پایه‌ی 25995 پوندی داشته و در جایگاهی بین مدل SE Nav و پریمیوم قرار می‌گیرد.

این خودرو در بدنه‌ی خود از ظاهری متمایز نسبت به سایر اعضای خانواده برخوردار است. در نمای جلو شاهد طراحی سپر هوشمندانه‌ای هستیم که مشابه i30 N Line بوده و یک اسپلیتر هم در این بخش خودنمایی می‌کند. جلوپنجره نیز طراحی تیره‌تری داشته و دیلایت های LED بومرنگ مانند نیز از دیگر ویژگی‌های توسان N Line محسوب می‌شوند. پوشش آینه‌های جانبی، سقف و اسپویلر سقف و رینگ‌های 19 اینچی نیز ظاهر تیره‌رنگی دارند.

داخل کابین تریم مشکی و قرمزرنگ استفاده شده است. صندلی‌ها ترکیبی از پوشش چرم غیرواقعی و آلکانترا را نشان می‌دهند. اهرم تعویض دنده‌ی توسان مشابه همانی است که در هاچبک داغ i30 N بکار رفته است. در این شاسی‌بلند کره‌ای تمام تجهیزات ضروری همچون صندلی‌های جلوی گرم شونده، ورود بدون کلید، سیستم تهویه مطبوع، حسگرهای پارک جلو و عقب و شیشه‌های تیره به‌صورت استاندارد وجود دارند.

کابین به غیر از تغییرات یاد شده چیز دیگری ندارد. طراحی داشبورد بجای آنکه جالب‌توجه باشد کاربردی بوده و کیفیت ساخت بسیار خوبی دارد. استفاده از صفحه لمسی 8 اینچی نیز به آسانی صورت می‌گیرد اما خب پاسخ‌های آن کمی کند است. فضای بخش عقب کابین توسان در حد و اندازه‌ی بهترین‌های کلاس نیست و صندلی وسطی نیز سفت بوده و برای نشستن مناسب افراد بزرگ‌سال خیلی نازک است.

خریداران بریتانیایی توسان N Line دو پیشرانه را می‌توانند انتخاب کنند که یکی از آن‌ها جدید است. پیشرانه‌ی 1.6 لیتری 134 اسب بخاری دیزلی بکار رفته در این خودرو بهبود یافته و از سیستم هیبریدی ملایم سود می‌برد. سیستم 48 ولتی یاد شده انرژی را در زمان ترمز گرفتن در باتری 0.44 کیلووات ساعتی ذخیره می‌کند. این مجموعه در زمان شتاب گیری 16 اسب بخار دیگر را برای کمک به پیشرانه‌ی دیزلی تولید می‌کند.

از آنجایی که قدرت پیشرانه‌ی کوچک الکتریکی برای برداشتن فشار از روی پیشرانه‌ی دیزلی صرف می‌شود و تأثیر چندانی روی سرعت خودرو ندارد بنابراین پرفورمنس توسان N Line تغییری نداشته و همچنان زیر حد متوسط این کلاس است. آرامش و رفاه داخل کابین خوب است اما صدای این پیشرانه‌ی دیزلی کمی بیشتر از پیشرانه‌ی 2 لیتری دیزلی بکار رفته در مدل‌های فول تر پریمیوم و پریمیوم SE می‌باشد.

البته این خودرو از سیستم تعلیق ارتقا یافته برخوردار نیست و برای دست‌یابی به آن باید مدل مجهز به پیشرانه‌ی 1.6 لیتری توربوی بنزینی را انتخاب کنید. این پیشرانه در توسان کاملاً جواب داده و با قدرت 175 اسبی خود پرفورمنس مناسبی دارد. صدای این پیشرانه در زمان شتاب گیری‌ها مناسب‌تر بوده اما خب همچنان مناسب حرکت با سرعت‌های بزرگراهی و پایدار است.

البته تغییرات صورت گرفته در سیستم تعلیق خیلی شدید نبوده است. سیستم تعلیق توسان N Line در جلو و عقب به ترتیب هشت و پنج درصد سفت‌تر شده است. اگر خودرو را تحت‌فشار قرار دهید شاهد سواری تیزتری خواهید بود اما راحتی سواری خیلی مختل نخواهد شد. با توجه به اینکه توسان بیشتر راحتی سواری را مدنظر قرار داده بنابراین N Line هم همچنان سواری مناسب و دل‌چسبی دارد.

هر دو مدل بنزینی و دیزلی این شاسی‌بلند با گیربکس 6 سرعته دستی یا 7 سرعته دوکلاچه در دسترس هستند. ما در هر دو مدل گیربکس دستی را انتخاب می‌کنیم زیرا تعویض‌های مناسبی داشته و اهرم تعویض دنده‌ی I30 N هم دوست‌داشتنی است؛ اما گیربکس اتوماتیک تعویض‌های کندی داشته و به راحتی گیج می‌شود و هم اینکه 1290 پوند قیمت دارد. برای خودرویی که ادعای اسپورت بودن دارد، عدم وجود پدال شیفتر روی فرمان یک شرمساری محسوب می‌شود.

اما اوضاع درباره‌ی مصرف سوخت توسان N Line چگونه است؟ هیوندای اعلام کرده پیشرانه‌ی جدید در صورت تجهیز به گیربکس دستی مصرف 5.6 لیتری در هر صد کیلومتر را بر جای می‌گذارد درحالی‌که مصرف مدل‌های مجهز به گیربکس اتوماتیک 5.8 لیتر است.

مدل بنزینی همچنان تشنه‌تر است. این نسخه مصرف سوخت 7.8 لیتری دارد که البته در دنیای واقعی شاید نتوان به این مصرف دست یابد و کمی خوش‌بینانه نشان می‌دهد. در مقایسه باید گفت اشکودا کاروک که پرفورمنس مشابهی دارد کم‌مصرف‌تر است.

مدل‌های جدید N Line هیوندای قیمت پایه‌ی 25995 پوندی برای نسخه‌ی گیربکس دستی و 27285 پوندی برای مدل‌های مجهز به گیربکس اتوماتیک دارند. شایان ذکر است توسان N Line بنزینی 140 پوند ارزان‌تر از نسخه‌های مشابه SE Nav می‌باشد.

هیوندای توسان N Line با تغییرات کوچکی که تجربه کرده هرگز به یک شاسی‌بلند اسپورت تبدیل نمی‌شود. این خودرو یک شاسی‌بلند خانوادگی با کیت بدنه‌ی هوشمندی است که افراد بسیاری آن را دوست خواهند داشت. توسان همچون همیشه در هیچ نقطه‌ای سرآمد کلاس خود نبوده اما بی‌شک N Line جذاب‌ترین تریم این کراس اوور است. اگرچه پیشرانه‌ی بنزینی این شاسی‌بلند عملکرد خوبی دارد اما پرمصرف‌تر بوده و از این نظر پیشرانه‌ی دیزلی با وجود سیستم هیبریدی ملایم خود انتخاب بهتری برای سازمان‌ها و خریداران خواهد بود.